Posts

Blog 13: Je bent al mooi!

Afbeelding
Dat ziek zijn je niet alleen fysiek maar ook emotioneel en mentaal onderuit kan halen, wist ik al langer. Want net als veel anderen heb ik wel eens een burn-out en een frozen shoulder gehad.  Gelukkig ben ik van beide destijds goede hersteld en kon ik daarna weer ‘full speed ahead’. Met kanker is dat anders. De impact bleek op alle fronten veel groter dan ik ooit had kunnen bedenken. En daarmee dealen is een flinke opgave. De fysieke gevolgen van ziek zijn openbaarden zich in voorjaar 2019 tamelijk snel na mijn diagnose. Door de kanker, pittige chemo’s, een ingrijpende operatie en pijn was ik al snel behoorlijk verzwakt en vermoeid. En ik zag er ook echt zichtbaar ziek uit: vermagerd, blauwe wallen onder m’n ogen, uitgevallen haar, langzame tred en dik ingepakt, want ik had het altijd koud. De kanker veranderde mij in een mum van tijd van een super actieve, gezonde vrouw in een zwak en hulpbehoevend persoon. Beslist niet goed voor mijn zelfbeeld en zelfvertrouwen kan ik jullie vertel

Blog 12: Elke dag een beetje Nieuwjaar!

Afbeelding
Zegeningen Op de overgang van Oud naar Nieuw blik ik terug op het afgelopen jaar.  Of eigenlijk op de afgelopen 21 maanden, gerekend vanaf maart 2019 toen ik mijn diagnose kreeg. Wat is er die afgelopen 21 maanden ongelofelijk veel gebeurd! Met veel dieptepunten maar ook lichtpuntjes en mijlpalen. Op de overgang naar het nieuwe jaar tel ik daarom mijn zegeningen. En dat zijn er best veel! Ik kan weliswaar nog niet alles wat ik voor mijn ziekte wel kon en ik heb nog last van late kanker-klachten, zoals vermoeidheid, concentratie-en geheugenproblemen, maar mijn herstel gaat nog steeds stapje voor stapje vooruit. En er zijn veel mijlpalen die ik sinds het begin van mijn ziekte heb bereikt. Allemaal bewijzen van een nieuw leven!   Mijlpalen Eigenlijk is Nieuwjaar voor mij niet aan een specifieke datum gebonden.   Want het afgelopen jaar heb ik heel vaak gevierd dat het voor mij Nieuwjaar was. Omdat zoveel bijzondere mijlpalen alweer 1 jaar geleden zijn. Bijvoorbeeld de eerste che

Blog 11: Kanker en werk: wat kan je zelf doen?

Afbeelding
Zit ik op het goede spoor? Mijn trouwe volgers weten het inmiddels wel: ik blog over de wijze lessen die ik tot nu toe heb geleerd van kanker. Maar, als het gaat over re-integratie na kanker ben ik eigenlijk een zoekende beginneling. Daarom heb ik op 10 november jl. deelgenomen aan het event van de Nationale Kanker en Werk Dag. In mijn vorige blog lag het accent op ‘wat kunnen werkgevers (leidinggevenden en HR-functionarissen) nog meer doen?’  Maar het gaat natuurlijk ook over mezelf. Zit ik als herstellende, re-integrerende ex-werknemer en ZZP-er op het goede spoor? Wat kan ik verder doen om op termijn weer in goede gezondheid en met plezier te kunnen werken? En graag ook met een fatsoenlijk inkomen, want ik wil niet in de goot belanden! Mijn stappen tot nu toe Misschien goed om te vertellen welke stappen ik de afgelopen 20 maanden heb gezet. Na de schrik van mijn diagnose was mijn eerste focus: Hoe vertel ik het mijn dierbaren? En ten tweede: Wat betekent dit voor mijn werk? Kan ik g

Blog10: Kanker en werk: er kan nog veel meer!

Afbeelding
Re-integreren na kanker hoe doe je dat? Die vraag houdt me al een tijdje bezig. Niet tijdens mijn eerste ziektejaar. Dat stond vooral in het teken van doodziek zijn, behandelingen en overleven. Nu mijn herstel weer de goede kant op gaat, groeit gelukkig (!) ook mijn verlangen naar werk. Niet omdat het moet, maar omdat ik graag - net als voorheen- een zinvolle maatschappelijke bijdrage wil leveren. Om antwoord te krijgen op mijn vraag heb ik op 10 november jl. deelgenomen aan het online event van de Nationale Kanker en Werk Dag. Want- zo redeneerde ik- met zoveel verschillende deskundigen, lotgenoten, werkgevers en onderzoekers bijeen, valt er vast veel te leren! Indrukwekkend En: mijn verwachting is ruimschoots uitgekomen! Enigszins vermoeid en overprikkeld door alle boeiende sprekers, de prima dagvoorzitter, de leerzame workshops en de digitale informatiemarkt zit ik na afloop na te stuiteren op de bank. Wat gebeurt er in Nederland toch veel op het vlak van kanker en werk! En hoe

Blog 9: Dapper?!

Afbeelding
‘Wat ben jij dapper!’ Hoe vaak heb ik die zin vorig jaar wel niet gehoord?  Heel vaak. Vrienden, bekenden en medisch personeel zeiden keer op keer dat ze het dapper vonden hoe ik met mijn ziekte en allerlei andere tegenslag omging. En dat ze het dapper vonden hoe ik me na elke ingrijpende behandeling herpakte en steeds opnieuw weer doorging. Hoezo is dat dapper? Ik vond dat eigenlijk maar een raar woord. Want dappere mensen doen dingen die andere mensen niet durven en kennen geen angst. Zo dapper vond ik mezelf niet want ik was weldegelijk bang. En niet zo’n beetje ook. Maar het klopt dat ik mezelf elke keer heb herpakt, want ik wilde graag beter worden en weer ‘normaal’ leven. Is dat dapper? Ik noem dat levenslust! Dapper of moedig?  Anselm Grün, mijn favoriete Benedictijnse Abt en schrijver van spirituele  boeken, heeft in ’ Vijftig engelen voor je ziel’  een mooie overweging over dapperheid geschreven.  Hij omschrijft dapperheid als ‘onverschrokkenheid tegenover gevaren, doorzetting

BLOG 8: Ik wil graag weer werken maar … het lukt nog niet!

Afbeelding
Niet fit genoeg Vorige week was ik in het ziekenhuis voor het 3-maandelijkse voortgangsgesprek met mijn behandelend oncoloog. Bij binnenkomst riep ze enthousiast ‘Wat zie je er goed uit!’  Dat was een leuke binnenkomer! Want oei, wat was ik vorig jaar ziek. Door kanker, alle chemo’s, de operatie en heel veel medicijnen. Gelukkig gaat het inmiddels weer de goede kant op. Maar helaas heb ik nog wel last van vermoeidheid, concentratie en geheugenproblemen. Die vormen voor mij als herstellende ZZP-er een serieuze drempel  om weer te gaan werken. En … ik vind dat mijn herstel niet snel genoeg gaat. Ik ben er af en toe gefrustreerd en moedeloos van. Want ik wil zo graag, maar ik ben nog niet fit genoeg...   Re-integratie informatie Een belangrijke levensles die ik het afgelopen jaar van kanker heb geleerd is: piekeren is niet goed voor mijn zelfvertrouwen. En: van actie krijg ik meer energie dan van blijven malen.  Dus zo gezegd zo gedaan. Ik ben gestart met informatie verzamelen. Vi

Blog 7: Sjaaltjesparade

Afbeelding
  Van chemo’s word je kaal Van chemo’s word je kaal. Maar niet altijd. Je kan vooraf een inschatting ervan maken, gebaseerd op de soort en hoeveelheid cytostatica die ze je toedienen. Even heb ik   daarom hoofdhuid-koeling overwogen. Dan zit je gedurende al je chemo’s met een soort van ijsmuts op. Die zorgt ervoor dat er minder chemostoffen in je haarwortels komen. Na bestudering van de officiële informatiebronnen was ik er al snel uit: de statistische kans op behoud van haar bleek bij mijn soort chemo’s tamelijk laag. En elke keer 8 uur lang een extreem koud hoofd zag ik eerlijk gezegd niet echt zitten. Dan maar geen koeling. Dus ik werd inderdaad kaal.   Pruik, muts of sjaal? Toen was de volgende vraag: Wat kan je zoal op je hoofd doen wanneer je haar uitvalt? Aan keuzemogelijkheden geen gebrek. Op de oncologie-afdelingen stonden rekken vol fleurige, uitnodigende folders van allerhande instanties en leveranciers.   Ook van mutsjes, sjaals en pruiken. Zo mooi, je zou er bijna z